Spis moli monitoring pozycji
Blog > Komentarze do wpisu
Emma Hooper ETTA, OTTO, RUSSELL I JAMES

Otto,

zaczynał się list napisany niebieskim atramentem.

Wyruszyłam w podróż. Nie widziałam jeszcze nigdy oceanu, więc

chcę tam dojść. Nie martw się, nie wzięłam furgonetki. Dam radę

na piechotę. Postaram się pamiętać, żeby wrócić.

                                              Twoja (zawsze)

                                              Etta.

Trzy tysiące kilometrów. Tyle do przejścia ma 83-letnia Etta. Kobieta pragnie spełnić marzenie życia i ten niewiarygodnie długi dystans pomiędzy farmą na kanadyjskiej prowincji a oceanem nie stanowi dla niej problemu. Pewnego ranka Etta budzi się wcześnie, zabiera tylko kilka najpotrzebniejszych rzeczy (wśród nich rybią czaszkę) i wyrusza w drogę. Szaleństwo ? 

Bryony, powiedziała Etta, kim byłam dziś rano ?

Byłaś sobą, Etta, to oczywiste. 

Ale rzeczywiście ?

Nie jestem pewna.

Ja też nie.

Etta cierpi na demencję i potrafi tracić kontakt z rzeczywistością. Czy samotna podróż mogłaby być jeszcze bardziej niebezpieczna ?

Otto jest mężem Etty. Starszy pan nie tylko kibicuje żonie, ale ma też plan, by farma zyskała na nieobecności jego żony.

Russell jest sąsiadem Etty i Otto. Wiele lat temu jego i Ettę połączyło pewne uczucie, ale wojenne koszmary zmieniły nie tylko ich przyszłość.

James jest kojotem. Zwierzę-przybłęda towarzyszy dzielnie Ettcie. Co więcej, James potrafi mówić...

Etta, Otto, Russell i James - cztery elementy urzekającej fabuły, która łączy w sobie powieść drogi, historię miłosną, wojenny dramat i realizm magiczny. Debiutancka powieść Emmy Hooper traktuje przede wszystkim o sile przyjaźni i miłości, której niestraszna będzie niepamięć i rachunek krzywd. Narracja toczy się dwutorowo - oprócz wydarzeń obecnych śledzimy początki związku Etty i Otto, który pomimo koszmaru wojny i gospodarczego kryzysu, przetrwał dzięki nieustającej nadziei. 

Znajdziemy w tej powieści chwile wzruszenia, sympatyczne postaci, kilka scen o mocnej symbolice, wreszcie szczyptę humoru i dystansu wobec opowiadanej historii. Książka Emmy Hooper to lektura mądra, ciepła, podnosząca na duchu. Zdecydowanie godna uwagi. Serdecznie polecam.

wydawnictwo WAB 2015 / str. 382 / tł. Małgorzata Glasenapp

moja ocena 5/6

poniedziałek, 01 lutego 2016, tommyknocker

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
Gość: Agata, *.neoplus.adsl.tpnet.pl
2016/02/01 20:58:51
Ciekawie się zapowiada, lubię czasami przeczytać takie ciepłe i wzruszające książki :)

Pozdrawiam
-
2016/02/02 08:53:59
Agata : lubię takie lektury od czasu do czasu, pozdrawiam :)
-
2016/02/02 09:39:39
Pewnie nie zwróciłabym uwagi na tę książkę... ale owszem, tak, brzmi zachęcająco. Zapamiętuję :-)
-
2016/02/02 18:56:04
dachauka : to niebanalna książka, w dodatku - ciekawie napisana :)
-
2016/02/04 18:49:19
O! Coś nie kryminalnego....bardzo ciekawa książka.
-
2016/02/05 08:54:38
natanna51 : od czasu do czasu musi być niekryminalnie :)
-
Gość: Kura Mania, *.threembb.co.uk
2016/02/06 21:32:03
Nie słyszałam o tej książce, ale jestem wielką milośniczką prozy drogi (czy to w fizycznym wymiarze czy bardziej duchowym), więc tytuł zapisuję. No i ten kojot! Brzmi baaardzo dobrze.
-
2016/02/07 19:07:31
Kura Mania : warto przeczytać :) Ze wzruszających powieści drogi polecam także "Niezwykłą wędrówkę Harolda Fry" Rachel Joyce:
samotnia1981.blox.pl/2013/04/Rachel-Joyce-NIEZWYKLA-WEDROWKA-HAROLDA-FRY.html
-
Gość: Kura Mania, *.threembb.co.uk
2016/02/13 14:54:19
Mam ją na liście książek do przeczytania i chyba bliżej lata zrobię sobie taki maraton z szeroko pojętymi książkami i filmami drogi.
-
2016/02/14 18:04:19
Kura Mania : polecam i jestem ciekaw, jakie inne lektury zaplanujesz na ten maraton..