| < Wrzesień 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
O autorze
Zakładki:
Drzwi do ogrodu muzyki znów otwarte : www.ogrodmuzyki.blox.pl
Kontakt / współpraca : domekpodmodrzewiem@interia.pl
Miqaisonfire
Nowość ! tommywdrodze.blox.pl
Obecnie czytam : NIGDY NIE ZAPOMNIEĆ Michel Bussi
W kolejce czekają : MOJA KUZYNKA RACHELA Daphne du Maurier
Zaglądam do
Tagi
Spis moli monitoring pozycji
piątek, 23 lutego 2018
Klasyka literatury od C&T

  

  

C&T to nie tylko kryminały Simenona, Chandlera czy kolejne tomy kultowej już Biblioteki Grozy. W ofercie wydawnictwa są również znakomite klasyki literatury modernistycznej i postmodernistycznej.

Serię zapoczątkowało nowe wydanie mojej ulubionej powieści Virginii Woolf (TU moja recenzja "Do latarni morskiej"). Ponadto ukazały się dwa najsłynniejsze dzieła Edwarda Morgana Forstera, zbiór opowiadań Stefana Zweiga, a w tym tygodniu miał swoją premierę "Portret artysty z czasów młodości" Jamesa Joyce'a.

Wielkie nazwiska, klasyka literatury. Mam wszystkie pięć książek. Woolf i Zweig przeczytani. Serdecznie polecam.

piątek, 02 lutego 2018
Już niedługo.. Samotnia

 

12 lutego nakładem wydawnictwa Zysk ukaże się dwutomowa edycja słynnej Samotni (Bleak House) Charlesa Dickensa. U mnie na półce czeka tymczasem Oliver Twist, ale nie będę ukrywać ,wystarczy spojrzeć na nazwę bloga, co w bieżącym miesiącu znajdzie się na mojej liście zakupów.

Czy są tu jacyś fani Charlesa Dickensa ?

Wielu – wśród nich Vladimir Nabokov i G.K. Chesterton – określa Samotnię najlepszą i najbardziej dojrzałą powieścią Charlesa Dickensa, a Stephen King zalicza ją do swoich dziesięciu ulubionych książek.

Przede wszystkim jest to oparta na prawdziwych sądowniczych przypadkach historia o bezwzględnym działaniu absurdalnego brytyjskiego prawa, na pierwszy plan wysuwają się w niej jednak kobiece losy. Wprowadzenie rozdziałów pisanych z perspektywy Esther Summerson, sieroty z nizin społecznych, jest niezwykle nowatorskim chwytem w wiktoriańskiej prozie.

W drugim tomie satyry na brytyjski system sądowniczy klasyczna powieść nabiera detektywistycznego charakteru. Dickens prowadzi czytelnika tropem morderstwa, podsuwa fałszywe wskazówki i ukryte przesłanki, przez co Samotnia staje się prekursorem współczesnych kryminałów.

Zarówno ta wyjątkowa konstrukcja, jak i nowoczesny detektywistyczny wątek sprawiają, że Samotnia cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem współczesnych czytelników, którzy z przejęciem wyczekują wielkiego finału kilkudziesięcioletniego procesu Jarndyce przeciw Jarndyce.

 

środa, 24 sierpnia 2016
Virginia Woolf DO LATARNI MORSKIEJ

Rozejrzała się wokół: było jeszcze zupełnie jasno, trawa miała nadal miękki, ciemnoszmaragdowy kolor, dom lśnił jak gwiazda pośród zieloności i amarantowych kwiatów męki pańskiej, a kruki ostro skrzeczały pod wysokim niebieskim niebem. Ale w powietrzu coś się poruszyło i błysnęło, machając srebrzystymi skrzydłami. Był już przecież wrzesień, połowa września, po szóstej wieczorem. Powędrowali więc przez ogród w zwykłą drogę, minęli kort tenisowy i trawnik i dotarli aż do przerwy w gęstym żywopłocie, strzeżonej przez wysokie, płomiennoczerwone kwiaty; z tego miejsca błękitna woda wydawała się jeszcze bardziej niebieska. *

Rodzina Ramsayów przebywa w letniej posiadłości na Hebrydach. Oprócz pana i pani domu oraz ich ośmiorga dzieci w rezydencji goszczą zaproszeni znajomi. Wśród nich zakochani Minta i Paul, nieśmiała Lily, gburowaty Charles Tansley. Urlopowicze planują wycieczkę do latarni morskiej. Wyprawa ta jednak może nie dojść do skutku z racji na zapowiadane pogorszenie pogody. Dzień, w którym ma miejsce rozmowa o planach wizyty w latarni zapisze się w świadomości bohaterów na długi czas. Jak się okaże, będzie musiało minąć dziesięć lat, nim pan Ramsay i część jego towarzyszy dotrze do celu wyprawy.

To moje trzecie spotkanie z prozą Virginii Woolf i dopiero teraz zaczynam w pełni doceniać talent jednej z najwybitniejszych brytyjskich autorek. Kunsztowna narracja, wnikliwe portrety postaci oraz ich wewnętrzne narracje. Świetnie spaja te strumienie myśli postać pani Ramsay. Kluczowa to osoba w powieści, a jej brak odczują po latach wszyscy powracający do letniej rezydencji. 

Do latarni morskiej niezwykle plastycznie ukazuje potęgę chwili, ocean emocji, wszechświat myśli. To proza, w której każde słowo jest ważne. To proza, która splata motywy życia i śmierci, pamięci i zapomnienia, miłości i obojętności.

To literacka uczta dla spragnionych kojącej magii słów.

wydawnictwo C&T 2016 / str. 194 / tł. Krzysztof Klinger *

moja ocena 5/6